Τετάρτη, 15 Οκτωβρίου 2014

"ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ" του Σταυρου Σταυροπουλου στην Απανεμια 9-10-2014

Σπαραξικαρδια ερμηνεια.
Δικο σας...
Εγω το απολαυσα ανασα με ανασα...

Ανεστοπουλος και Σταυροπουλος (κι ολοι εμεις)
στην Απανεμια αυριο



 Τα μάτια σου δεν κοιτούν πουθενά
Βουβοί γερανοί με πράσινες άκρες
Ασαφή σαν χαλασμένα ρολόγια
Που προσπαθούν να θυμηθούν την ώρα τους
Πρέπει να σταματήσω αυτό το ατύχημα
Γιατί ο κόσμος θα εκραγεί
Όλο και περισσεύουν νεκρά όργανα
Πώς με λένε θυμάσαι ;
Έχω ένα μεγάλο κενό
Τη νύχτα
Εκεί που πάω να το τυλίξω
Σαν επιτραπέζιο παιχνίδι
Χωρίς κεφάλι
Ξεπροβάλλει η γύμνια σου
Αβάσταχτο λάδι η θάλασσα
Απέναντί μου
Είμαστε υπερβολικά μικροί
Για να τη χωρίσουμε
Όμως αν σκύψεις
Γονάτισε
Μπορείς να ακούσεις το κύμα
Να τρέχει στα αυτιά μου
Θυμάσαι τώρα ποιος είμαι ;
Ο κόσμος κάποτε έφυγε
Η ηλικία του χάθηκε
Στην απόφαση του θανάτου του για να ζήσει
Την τελευταία φορά που τον είδα
Παραμερίζοντας στα ασκέπαστα πόδια σου
Ένα δειλό καθυστερημένο συγγνώμη
Ήταν κόκκινος
Με ανοιχτό στόμα
Σαν έκπληκτη έρημος
Από τότε ο γάμος μου με τους δρόμους
Έζησε ευτυχισμένες φορές
Το όνειρο του αναντικατάστατου
Συμβιβάστηκε
Από τα άσπρα κρεβάτια των χαμένων
Σε απελπισία σιωπής
Κρεμάστηκα μια φορά
Από ένα νήμα
Αλλά δεν τα κατάφερε
Εγώ έζησα
Εκείνο κόπηκε
Έκανα και παιδιά
Μεγάλα μπουκάλια με στενό λαιμό
Αγγέλους της ερημιάς
Σαν του Κέρουακ
Τα αφήνω στα παγκάκια
Εκεί που υπάρχει φως
Δίπλα σε ανοιχτές αχιβάδες
Όλο και κάποιος θα τα δει
Εγώ δεν μπορώ να τα μεγαλώσω
Ξέρω ότι πρέπει πρώτα
Να μεγαλώσω εσένα

(Ολομόναχοι μαζί, εκδόσεις Σμίλη, 2014)

9 σχόλια:

  1. Τα μάτια σου δεν κοιτούν πουθενά Βουβοι γερανοι με πράσινες άκρες Ασαφή σαν χαλασμένα ρολόγια Που προσπαθούν να θυμηθούν την ώρα τους Πως με λένε θυμάσαι...; Όχι δεν θυμάσαι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλημέρα Αγριομελιώ μου
    Θησαυρίσματα είναι αυτά
    κι όποιος τα ζει πλουτίζει

    φιλακικοκκινοτηςφωτιας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να μοιραστουμε τα πλουτη,φιλη μου...
      Πριν αποδημησουμε.

      φιλιψιχουλακιμαπλουσιογευμαμυρμηγκιου

      Διαγραφή
  3. Δίχως χέρια αφού τα ξεριζωσες...δίχως χείλη αφού τα ματωσες...κι έχεις ενέργεια πια μόνο για το βλέμμα...κι ένα ζευγάρι μάτια μέχρι να τα εξορυξεις και αυτά με τα χέρια που δεν έχεις πια...γλυκιά καλημερα σαν το Αγριομελο σου...μυρωδιά θυμαριου και πευκου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Η ανευθυνότητα στη ζωή που επιλέγουμε, προκαλεί ατυχήματα.Αυτό είναι το πρώτο που θα έπρεπε να μαθαίνουμε, πριν ξεκινήσουμε την οδήγηση!Δεν την ήξερα την κομματάρα... την πάτησα όμως και τ' άκουσα μεσημεριάτικα... δε με είδα τόσο καλά!Ευτυχώς τουλάχιστον... βραδάκι σε τέτοιο περιβάλλον και παρέα με σκιές, δεν ξέρω αν θα μ' έφτανε το μπουκαλάκι!:-)Να 'σαι πάντα καλά agriomeli μου και χαίρομαι πολύ που περνάς ακόμα πιο όμορφα!!!:-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Λιγη ζωη εχει μεινει...το νιωθω...σαν να το ξερω πολυ καλα,Νικο μου.
      Οσο για τα ...ατυχηματα...παντα νομιζουμε
      πως θα συμβουν μονο στο γειτονα.
      Φευ!

      Ελα....κερναω εγω το επομενο....,μπουκαλακι
      με αλλο ενα κοψοφλεβιστικο θανοτραγουδο.
      Τι λες?

      Διαγραφή
  5. Φανταστικό φίλη μου!
    Καλό απόγευμα φιλιά :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι,Αριαδνη.
      Τα live του Θανου
      παραμενουν συγκλονιστικα
      απο τοοοοοτε..
      Το συγκεκριμενο κομματι
      ομορφη γραφη του Σταυροπουλου.

      Διαγραφή