Τρίτη, 18 Ιουνίου 2013

Μετραω τα βηματα
που τοποθετουν φωτεινους σηματοδοτες
επανω στο κορμι μου.
Πια εχασα το μετρημα
οταν αρχισα να ονειρευομαι
πως υπαρχει  τελος σ'αυτη τη διαδρομη. 

Κανενας δεν θα πατησει 
με βρωμικα ποδια στο κεφαλι μου.
Μια...ηλιαχτιδα(μ'αλλον)




10 σχόλια:

  1. Κανένας και στην ψυχή της ψυχής μας. Καλό Ξημέρωμα Αγριολουλουδάκι μου.Αγαπώ σε αφάνταστα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αφηνω παντα μια κανατα με δακρυα
      για να ξεπλυνουν τα ακρα τους...

      Καληνυχτα,νεραϊδα μου

      Διαγραφή
    2. Μου άρεσε πολύ η απάντηση σου.... :)))

      Διαγραφή
    3. Φιλι και καληνυχτολουλουδο,ματια μου...

      Διαγραφή
  2. Ολόψυχα στο εύχομαι!
    Καλημέρα από καρδιάς ! ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ολοψυχα μου το ευχομαι κι εμενα..
      Αλλα ανοιγει τοσο η καρδια
      που ξεχναει τους ορους που θετει.

      Καλησπεροκαληνυχτολουλουδο!

      Διαγραφή
  3. Άφωνη!...
    Τα μαζεύω και την κάνω με ελαφριά...

    Καλό βράδυ να έχουν τα όνειρά σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καληνυχτα καληνυχτα.
      Τα ονειρα μου εχουν φοβο,θυμο και ποθο.

      :)

      Διαγραφή
  4. Βρωμικα πόδια μπορεί όχι...
    Λασπωμένες αρβύλες όμως...
    Μήπως να τους το πεις κι αυτό?... μερικοί δεν έχουν καθόλου τρόπους...
    Καλό ξημέρωμα ψυχάκι μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ε τι στο καλο...
      Φετιχ με βρωμικη αρβυλα???
      Τιποτα δεν με εκπλησει πια...
      Ισως και να χρειαστει να βαλω πορτιερη..
      Θα δω..θα δω...

      Καλο ξ-ημερωμα και σε σενα,φως της νυχτας (τους)

      Διαγραφή