Πέμπτη, 11 Απριλίου 2013

Ταδε εφη...



Και ειπεν ο Ηλιος:
-Εχει μάτια πιο εντονα κι απο μερικες αχτιδες μου.
Την θελω για να λαμπω περισσοτερο.
Και ειπε το φεγγαρι:
Το γελιο της ασήμια ηχει.
Την θελω για να ειμαι παντα πανσεληνο.
Και ειπε το συννεφο:
-Οταν κλαιει κατεβαζει πιοτερη βροχη
κι απο το πιο μολυβενιο μου "ρουχο".
Την θελω για να γινομαι πιο αγριο.
Και ειπεν ο κεραυνος:
Αν και καποιες στιγμες μονο υπαρχω,
το δικιο της ανοιγει στα 2 ολοκληρη τη γη.
Την θελω για να διδαχθω το βαθος.
Και ειπεν ο αγερας:
-Τα μαλλια της τραγουδουν οταν τα χτενιζει.
Την θελω για να της τα χαιδευω και
να μαθω οχι μονο να μουγκριζω μα και να τραγουδω.
Και ειπε το χιονι:
Η σιωπη της ειναι πιο λευκη κι απ΄το λευκο μου.
Την θελω για να με θαυμαζουν απολυτα!
Και ειπε το σκοταδι:
Το αρωμα της ξυπνα τις αισθησεις.
Την θελω για να εχω ολα τα "χρωματα".
Και ειπεν η φωτια:
Το παθος της καιει ......................................
Την θελω για ερωτα!
Και ειπεν η θαλασσα:
Η πλημμυριδα των όμορφών της
ειναι πιο ωκεανος απ'ολα τα νερα μου.
Την θελω για να πολλαπλασιαζομαι.

Και ειπεν ο ανθρωπος:
Ειναι τα παντα
κι ειμαι ενα τιποτα.
Θελω τον εαυτο μου ακεραιο.!

Και μ'αφησε....
.........................στα στοιχειά της φυσης!


Mια...ηλιαχτιδα(μ'αλλον)

17 σχόλια:

  1. Απαντήσεις
    1. Ο'τι αληθινο ειναι και "υπεροχο"!
      Με τις καλες ή τις κακες "γευσεις"
      που μας αφηνει...

      Καλημερα απο καρδιας!

      Διαγραφή
  2. και είπε το σιωπηλό αστέρι...
    είμαι μακρυά, πολύ μακρυά
    τόσο που για να την φιλήσω
    στο στερέωμα του απείρου
    θα πρέπει να σκορπίσω τις στάχτες μου.

    Καλημέρα
    .

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ΡΙΨΟΚΙΝΔΥΝΟ ΓΙΑ ΕΚΕΙΝΟ!

      ΑΡΑΓΕ....

      Καλημερα με αρωμα λεμονανθων!

      Διαγραφή
  3. Κι είπε ο Θεός:
    Ποιος τολμα να μην αγαπά αυτό μου το κατασκεύασμα?....
    Ποιος τολμά να λέει ότι ΕΓΩ θα κατασκεύαζα ποτέ ένα "τίποτα"????!!!
    Ποιος μπορεί να αντέξει τη δική μου τιμωρία?..................
    Σίγουρα οχι αυτό το "τίποτα"...

    Υ.Γ. Ο Θεός με τον έναν ή τον άλλον τρόπο αποδίδει τα δέοντα (τάδε έφη Λιακάδα ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αρκει να το συνειδητοποιησω!

      ΝΑΙ στην απομυθοποιηση!
      ΟΧΙ σαν τιμη νεκρου!

      Τα φιλια μου με χαμογελο :)

      Διαγραφή
  4. Πάντα με το πιο φωτεινό και ζεστό χαμόγελο...
    Είμαστε εδώ για να το παλεύουμε, ναι? :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Από αυτόν τον άνθρωπο προτιμώ τα στοιχειά της φύσης!
    Καλησπέρα αγριομέλι μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Μα εγω καρδια μου
      αγαπαω τα καρφια μου"...

      Κοιτα να δεις...πως μου'ρθε τωρα αυτο....χμμμμμμ....απορω!

      Διαγραφή
  6. Κι ύστερα ο κ. Τίποτας "πνίγηκε" στην ακεραιότητά του (;)
    Για πες...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τι να σου πω,Μαρια μου...
      Ιδεα δεν εχω για το που πανε τα ονειρα...
      οταν ξυπναμε!

      Διαγραφή
  7. Περιεκτικό και μοναδικό, το ποίημα σου. Θα ταίριαζε να ανήκει σε κάποιο παραμύθι, δικό σου, που θα γράψεις. ==Απλά μου θύμισε ένα δικό μου παραμύθι που γράφω και το έχω αφήσει, ξεχασμένο, εδώ και μερικούς, μήνες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Mα σαμπως η ζωη δεν ειναι το παραμυθι μας?
      "Δως της κλωτσο να γυρισει..."
      Να το συνεχισεις...
      Υπαρχουν κι ανθρωποι με "κενα"
      που θελουν να τα συμπληρωνουν...

      :)

      Διαγραφή
  8. Θα το συνεχίσω, σ' ευχαριστώ. (αν και μόλις γνωριστήκαμε, ήθελα απλά να σου πω, πως μπορείς να μου λες ότι σε ανησυχεί, σε προβληματίζει ή απλά θα συζητούσες, αν κάναμε παρέα, πρόσωπο προς πρόσωπο. Να με εμπιστεύεσαι. Δεν ξέρω την ηλικία σου αλλά δεν παίζει κανένα ρόλο, όταν δύο άνθρωποι, μοιράζονται τις σκέψεις τους, φιλικώς αληθινά). Ποιος ξέρει, αν και περνώ σπάνια με το ποδήλατο, μέσα από τον Εθνικό, κήπο, μπορεί κάποια ημέρα, να σε συναντήσω. Όσο για την θάλασσα που δεν σου αρέσει, όπως επίσης και το καλοκαίρι, είναι επειδή αισθάνεσαι, πεσμένη. Γνώμη μου. Εγώ να δω τι θα κάνω, που απ' ότι φαίνεται: για να πάω για μπάνια, θα πρέπει να επιστρέψω σε κάποια από τις ποδηλατοομάδες -που κατεβαίναμε ως τις παραλίες, όλοι μαζί, με τα ποδήλατα μας. ((ίσως, κάποια στιγμή, -επειδή μου έχεις μιλήσει, ειλικρινά, παρομοίως σου απευθύνομαι- να βρεις το θάρρος να πας για μπάνιο με ...κάποιον, φίλο, που θα εμπιστεύεσαι). Να είσαι καλά και να χαμογελάς, περισσότερο, σε παρακαλώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Λατρευω τη θαλασσα,απεχθανομαι το καλοκαιρι...απο παντα!
      Δεν φοβαμαι τους ανθρωπους και η σκεψη μου
      δεν κρυβει κατι απο πισω...και δεν με ενδιαφερει κιολας.
      Οι καχυποπτοι πλεκουν τους ιστους και τρωγονται μονοι τους.
      Ευχομαι να κανεις τα μπανακια σου γιατι απ'ο΄τι καταλαβαινω
      σου αρεσουν ιδιαιτερα.
      Ειμαι περιπου 45 χρονων και λεω να συνεχισω
      αφημενη στα χερια Εκεινου.
      Χαμογελαω συχνα στις συναναστροφες μου
      με ηλιο στο προσωπο(καθοτι και η ηλιαχτιδα)
      Ημουν ηλιαχτιδα(του)...
      Ολα θα παρουν το δρομο τους θαρρω...

      Φιλια,Γερασιμε μου...

      Διαγραφή
    2. Kοίτα να δεις σύμπτωση...
      Και γω είμαι στην ίδια ηλικία και ήμουν κάποτε η λιακάδα κάποιου.
      "Οσο υπάρχεις εσύ δεν υπάρχει γκρίζο στον ουρανό μου... ούτε στη ζωή μου γιατί είσαι η λιακάδα μου"
      Τάδε έφη και εξαφανίστηκε μόλις είδε τα δύσκολα...
      Ομως ανακάλυψα ότι κάποιοι άνθρωποι είναι σαν τα σύννεφα...
      Οταν φεύγουν από τη ζωή μας ο ήλιος λάμπει πιο πολύ...
      Φιλάκια γλυκά...

      Υ.γ Η θάλασσα είναι η ζωή μου... εξίσου όμως λατρεύω και το καλοκαίρι :)

      Διαγραφή
    3. Για μενα οταν φευγουν
      βυθιζομαι στη σκοτεινια.

      Διαγραφή