Σάββατο, 9 Φεβρουαρίου 2013

Σκοτείνιασα. Ανέβασε τους φλόκους της αυγής
κι ο ύπνος σου είναι σαν φίδι κοφτερό
τρυπώνει ο ύπνος μες στις πέτρες του μυαλού
και τις μετακινεί.

Γράφουν μετά αλλιώς οι λέξεις. Ανάποδα.
Και φεύγουνε οι μέρες που ήθελαν να ’ρθουν.

Φαρμάκι ρυάκι...
Ρυάκι φαρμάκι...

Έδυσε ο ήλιος μου, αχ, σήκωσε μου μιαν αυγή
Αχ, σήκωσε μου μιαν αυγή σαν να ’ταν χαρταετός.

Ο ύπνος έντρομος να τρέξει προσπαθεί
μα στα σεντόνια είναι δεμένος, δεν μπορεί
με κόμπους ναυτικούς δεμένος,
να τρέξει ο ύπνος προσπαθεί.
Ξυπνάς και το κρεβάτι αγχόνη...

Σκοτείνιασα. Ανέβασε τους φλόκους της αυγής.
Τα κλάματα πικρίζουν τώρα την ντροπή
και το χλωμό της χρώμα παίρνουν το μελί.

https://www.youtube.com/watch?v=7KEvcPiZd3I






Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου