Παρασκευή, 13 Απριλίου 2012

Ω γλυκυ μου εαρ,γλυκυτατον μου Τεκνον,που εδυ σου το καλλος;


Γιατί κι ο πόνος
στα ρόδα μέσα, κι ο Eπιτάφιος Θρήνος,
κ' οι αναπνοές της άνοιξης που μπαίναν
απ' του ναού τη θύρα, αναφτερώναν
το νου τους στης Ανάστασης το θάμα,
και του Xριστού οι πληγές σαν ανεμώνες
τους φάνταζαν στα χέρια και στα πόδια,
τι πολλά τον σκεπάζανε λουλούδια
που έτσι τρανά, έτσι βαθιά ευωδούσαν!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου