Παρασκευή, 9 Δεκεμβρίου 2011

Αφιερωμενο στην Αννουλα του χιονια,την καλη μητερα μου...

Χειμωνανθός


Μυγδαλια μου ανθισμενη
οταν σε βλεπω ετσι ομορφα κι ανθεις
συλλογιζομαι,καυμενη,
πως θα'ρθει η ωρα που κι εσυ θα μαραθεις.
                          ..........
Τωρα πανω σ'ενα της κλαδακι
καθεται και κελαηδει γλυκα γλυκα
ενα παιχνιδιαρικο πουλακι
και της λεει κρυφα και μυστικα:
                          ...........
Δε βαστουν πολυ τα καλλη,
θε να'ρθει παλι η βαρυχειμωνια
και τα φυλλα σου θα πεσουν
θα σου τα ριξει το αγριο χερι του χιονια!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου